อำเภอไพศาลี  เป็นเมืองเก่าสมัยขอมเรืองอำนาจในดินแดนสุวรรณภูมิ 
มีซากวัตถุโบราณให้เห็น เช่น อุโบสถ วิหาร หอสมุด กุฎิ พระพุทธรูปปฏิมากร
ระฆัง จอมปราสาท สระแก้ว  สระขวัญฯ ในท้องที่หมู่ที่ 5 (บ้านหนองไผ่) หมู่ที่ 9
(บ้านพระพุทธบาท) ตำบลสำโรงชัย  ประมาณว่ามีอายุราวปี  พุทธศักราช 1200
นอกจากนี้ ยังขุดพบซากโครงกระดูกมนุษย์โบราณ พร้อมทั้งเครื่องใช้ต่าง ๆ
เช่น ขวานหิน ขวานสัมฤทธิ์ ลูกธนูสัมฤทธิ์ หม้อดิน  และเครื่องประดับต่างๆ  เช่น กำไล ลูกปัด
ต่างหูที่บ้านโพธิ์ประสาท  หมู่ที่ 5 ตำบลโพธิ์ประสาท และบริเวณใกล้เคียง ถือว่าเป็นแหล่งใหญ่
ที่สุดที่เคยขุดพบ ซึ่งเจ้าหน้าที่กรมศิลปากรได้มาตรวจสอบแล้ว  ประมาณว่ามีอายุราว
4,000 – 6,000  ปี   ใกล้เคียงกับที่ขุดพบที่บ้านเชียง   จังหวัดอุดรธานี  นอกจากนี้ยังพบ
โครงกระดูกมนุษย์โบราณ พร้อมทั้งอุปกรณ์ของใช้ต่างๆ ประปรายที่บ้านเขาหินกลิ้ง หมู่ที่ 3
ตำบลวังน้ำลัด และบ้านประจันตคีรี  หมู่ที่ 6 ตำบลนาขอม
อำเภอไพศาลี  เดิมทีขึ้นอยู่กับอำเภอท่าตะโก จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อวันที่
1 มกราคม 2505 และได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ เมื่อ พ.ศ.2508  ปัจจุบันมี  8 ตำบล คือ
ตำบลโคกเดื่อ,ตำบลไพศาลี,ตำบลวังน้ำลัด,ตำบลสำโรงชัย,ตำบลวังข่อย,ตำบลนาขอม,
ตำบลตะคร้อ และตำบลโพธิ์ประสาท
ที่ตั้งและอาณาเขต  ลักษณะภูมิประเทศของอำเภอไพศาลี   ตั้งอยู่ทิศตะวันออก
ของตัวจังหวัดนครสวรรค์  ห่างจากจังหวัดนครสวรรค์ ประมาณ  75 กิโลเมตร  เส้นทางที่ใช้
ในการคมนาคมติดต่อใช้เส้นทางหลวงของแผ่นดิน หมายเลข 3004 (ถนนสายนครสวรรค์ –
ท่าตะโก – ไพศาลี)  มีเนื้อที่ประมาณ 979 ตารางกิโลเมตร  หรือประมาณ 612,610  ไร่
อาณาเขตติดต่อ
ทิศเหนือ   ติดต่ออำเภอหนองบัว      จังหวัดนครสวรรค์
ทิศตะวันออก  ติดต่ออำเภอบึงสามพัน/อำเภอวิเชียรบุรี  จังหวัดเพชรบูรณ์
ทิศใต้           ติดต่ออำเภอตากฟ้า    จังหวัดนครสวรรค์
ทิศตะวันตก   ติดต่ออำเภอท่าตะโก   จังหวัดนครสวรรค์